GR70 chemin de Stevenson 00

“etappe 00”, de voorbereiding ( La BoissièreLe Monastier sur Gazeille)

Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.
Sorry, exif_read_data function not found! check your hosting.

De eerste week van juli 2009 heb ik Herman (weer een beetje) geholpen met het (her)opbouwen van zijn ruïne. Die begon al aardig vorm te krijgen. Ondertussen gaf ik hem “Reizen met een ezel” te lezen om hem warm te maken om vanaf de tweede week mee te gaan wandelen. Dat had uiteindelijk succes, maar hij zou de derde week echter gasten krijgen, dus moest dan terug zijn en zou daarom helaas maar tot halverwege mee kunnen.

Na een weekje bouwen aan de ruïne, geestelijk warmlopen en enig geregel m.b.t. de etappes en de overnachtingen was het dan eindelijk zover. Maar voor we aan de wandeling konden beginnen moesten we nog op het startpunt zien te geraken. Dat werd uiteindelijk eerst met Hermans bestel autootje naar het stationnetje in La Bastide-Puylaurent. Daar liet Herman deze achter, met achterin alvast een tentje voor “mijn” tweede helft. Daarna namen we een boemel treintje naar Langogne en vandaar de bus naar Le Puy-en-Velay, waar we weer overstapten op de bus naar Le Monastier sur Gazeille. Al met al bijna een dag reizen en een avontuur op zich…

Eenmaal gearriveerd was het inchecken geblazen in de eerste gite, een rommelig maar gezellig ding. We kregen direct een typisch streekgerecht geserveerd, courgettesoep en een blauwe linzen schotel met braadworst. Die linzen groeien (uitsluitend) in Le Velay op de vulkaanhellingen. Nu was ik van plan om om “energetische redenen” na 35 jaar eindelijk eens een einde te maken aan mijn vegetarisme, maar zo’n vette braadworst leek me daarvoor toch een te grote eerste stap. De rest smaakte echter (h)eerlijk.

Na het diner hebben we het schitterende dorp verkend en raakten we verzeild in een spelletje petanque met o.a. de dorpsgek en de burgemeester.

Vanuit de tuin van de gite beloofde het uitzicht in de richting van onze route niets dan goeds….

volgende etappe

Dit vind je misschien ook leuk...